Een standbeeld in de postzegel

[printicon align='right']

Een standbeeld in de postzegel

Het was liefde op het eerste gezicht. Tegelijkertijd zeiden mijn man en ik tegen elkaar hoe mooi dit beeld in onze ‘postzegel’, zo noemen we onze voortuin, zou staan. Het bronskleurige beeld stelde een naakte vrouw voor met één arm in de lucht waaruit water over haar lichaam stroomde als een soort douche. Thuis kreeg het een mooie plek in het kleine vijvertje. Voorbijgangers bleven bewonderend staan, trots als pauwen waren we.

Een week later reden wij langs de rotonde vlakbij ons huis en zagen tot onze verbazing exact hetzelfde beeld pontificaal midden op de rotonde staan! Enkele dagen later was er helaas een been afgebroken en een week later was het beeld ineens verdwenen. Wij gingen ervan uit dat de eigenaar of gemeente het beeld had weggehaald omdat het kapot was. Totdat….. er op een middag ineens twee politieagenten in onze ‘postzegel’ bij het beeld stonden. Dat was even schrikken!

De agenten vertelden ons dat ze een melding hadden gehad dat het beeld van de rotonde bij ons in het voortuintje stond. “U ziet dat ons beeld beide benen nog heeft en bovendien kleiner is,” zei ik. Nog niet overtuigd bekeken ze het beeld nauwkeurig op restauratiesporen. Ineens drong het tot mij door dat ik natuurlijk de bon van het tuincentrum, waar het beeld vandaan kwam, nog had. Toen ze de bon hadden bekeken, waren ze overtuigd en met duizend excuses vertrokken ze weer.

Het beeld was niet heel erg sterk, heeft de tweede winter niet overleefd en er staat nu een betonnen beeld. Maar de schoonheid van het bronzen beeld is niet te vervangen.

Will houdt van mooie verhalen. En ze opschrijven kan ze heel goed! In de rubriek WILL’S HOEKJE vertelt onze blogger Will over haar dagelijks leven en hoe nieuwe technologie daarin een grote of kleine rol speelt.